රන්සුර..: එක එක දේවල්

~~~~~~~එක් පෙති මලක් විය නුබ මගෙ අත් දෙකට, නෙලා නොගත්තේ මගෙ බෝසත් කමට ~~~~~~~~
Subscribe Twitter
Showing posts with label එක එක දේවල්. Show all posts
Showing posts with label එක එක දේවල්. Show all posts

Wednesday, October 6, 2010

ඇයි මේ....මේකට විසඳුම් නැද්ද ???

මේ දවස්වල හරියට වහිනවා. කාලෙකින් තමයි ලියන්න හිතුනේ.. වහින නිසාද මන්ද ලියන්න කම්මැලි. සීතලට සෛල ප්‍රබෝධමත් වෙන්නෙ හෙමීට වෙන්න ඇති. ඒක නිසා මම ලියන්න හිතුව ටිකක් කම්මැලිකම යන්නත් එක්ක.

ඔයාලට මතකත් ඇති, පේරාදෙණිය ඉන්ජිනේරු පීඨයේ තිබුනා ප්‍රදර්ශනයක්, තාක්ශණික.
~~ඉතිරි ටිකත් කියවන්න..

Saturday, July 17, 2010

හපොයි නංගි, මොකද ගවුමට උනේ?

අද හරිම අවිවේකී දවසක්. කොළඹ යනව කියන්නේ එපාම කරපු වැඩක්නෙ. මොකද හරිම රස්නෙයි. ඉතින් එපා වෙනව. අද මම කියන්න යන්නෙ කොළඹ ගිහින් උන වැඩක් ගැන. /hihi

අද පංති බම්බලපිටියෙ. ඉතින් සුපුරුදු විදියට කෝච්චියෙ ගියා, බම්බලපිටි. පන්ති ගියා. කරුමෙට(අපිටනම් ඉතින් ෆුල් ආතල්) පන්ති වේලාසනින් අහවර උනා. යාලුවෙක් එක්කපන්ති ඉවර වෙලා එම්.c එක පැත්තෙ රවුමක් ගහල කාලෙ ටිකක් කන්න කියල ලෑස්ති උනේ, මොකද මම උදේටත් කාල උන්නෙ නෑ. ඉතින් ඒකටත් හෙනහුරෙක් පාත් උනා.
~~ඉතිරි ටිකත් කියවන්න..

Thursday, July 15, 2010

අක්කේ, මොකද ඔරවන්නේ?


මොකද මන්ද මේ ටිකේ හරිම කම්මැලි, ලියන්නත් හිතෙන්නෙ නැහැ. ඒ උනාට මේ සිද්දියනම් ලියන්නම ඕනි කියල හිතුනා. මොකද ටිකක් කොල්ලන්ට සෙට් වෙන කතාවක්.


මම වැඩට යන්නෙ දුම්ර්‍රියෙ, ඉතින් ඕකේ යනකොට වෙන එක එක දේවල් ඔයාලත් අහල ඇතිනෙ. මම කියන්න යන්නෙ මම ගුටි නොකා අනූ නවයෙන්
බේරුනු කතාවක්. /no


ඔන්න ඉතින් වෙනදා වගේම වැඩත් ඉවර වෙලා ආව දුම්ර්‍රිය පලට. සෙනඟ පිරිල. දන්නවනෙ ඔෆිස් ඇරිල ගෙදර යන අය තමයි ගොඩාක් ඉන්නෙ.

ගොඩාක් අයට හැමදාම දුම්ර්‍රියෙ යන, තියනව තමුන්ට වෙන් උන පෙට්ටියක්. ඒ කියන්නෙ ඒ අය හැමදාම යන්නෙ ඒ පෙට්ටියෙ. ඒ පෙට්ටියෙ ඉන්න ඕන කෙනෙක්ව දන්නව ඒ පෙටිටියෙ හැමදාම යන අය. ගොඩාක් දවස් වලට පාර්ට්ස් තියනව. ඒ කියන්නෙ කවුරු හරි කන්න අරන් එනව කට්ටියටම කේක්, බිස්කට් වගේ දේවල්. ඒට පස්සෙ සෙට් එකම වල් පල් දොඩව දොඩව යනව.

ගොඩාක් අය උදෙන්ම නැගිටල වැඩට යන්න කම්මැලියි. අපේ සෙට් එකේ අය. කෝච්චියේ යන්න පටන් ගත්තු දා ඉඳන් කට්ටිය වෙලාවටත් කලින් නැගිටල ස්ටේශමට එනව. මොකද, හැමදාම යන අක්කල, නන්ගිල එක්ක ලයින් එක දාගෙන යන්න පුලුවන්නෙ. :D

හරි. ඉතින් මටත් තියනව ඒ වගේම වෙන් උන පෙට්ටියක්. මම වැඩට යන්න පටන් ගත්තු කාලේ, එහෙම විශේශ පෙට්ටියක් තිබුනෙ නෑ. මම වැඩ කරන තැන (ප්‍රසිද්ද මාධ්‍ය ආයතනයක්) අක්ක කෙනෙක් තමයි කිව්වෙ, මල්ලි යමු මම යන පෙට්ටියෙ කියල. ඉතින් මමත් ඔය පෙට්ටියට සම්බන්ද උනේ ඔන්න ඔහොමයි.


ඒකත් හරිය කියමුකො. ඉතින් පෙරේදා මම ස්ටේශන් එකට එන්න පරක්කු උනා, අක්කවත් මිසින්, ඉතින් මම එනකොට කෝච්චිය ඇවිත්, පෙටිටිය බල බල උන්නෙ නෑ නැග්ග දොරකින්, තව විනාඩියක් වෙලා ගියානම් නැගගන්න වෙන්නෙත් නෑ. ඉතින් මේ පෙටිටියට ගොඩ වෙලා ඇතුලට ටිකක් ගියා. සෙනග පිරිල. මොනව කරන්නද. ඉතින් පැත්තකට සයිඩ් වෙලා උන්න.

මෙන්න මට ඉස්සරහ අක්ක කෙනෙක්.  ඒ අක්ක ෆෝන් එක කනේ ගහගෙන මල් කඩනව පාරත් හරස් කරගෙන. පිටිපස්සෙන් ඉන්න සෙනග ලෝඩ් එකම මගේ ඇඟ උඩ. මම බොහොම අමරුවෙන් එල්ලිල උන්නෙ. ඉතින් මේ අක්කගෙ දැඟලිල්ල එන්න එන්නම වැඩි වෙනව.

 ඒ මදිවට කාගෙ හරි උපන්දිනයක්, මෙයාටත් කේක් කෑල්ලක් හම්බුනා, මෙයත් හැමදාම ඒ පෙට්ටියෙ යන නිසා වෙන්න ඇති. එක පාරටම මගෙ ඇඟ ආව කොච්චිය බ්‍රේක් ගහද්දි, ඒ අක්කව, මාව දැන් දෙපැත්තෙන්ම තැලෙනව. මොනව කරන්නද. මම  ඒ අක්කට කිව්ව,

"අක්කෙ පොඩ්ඩක් අයිනට වෙනවද?"  /XD

 කියල. මෙයා ගනන්වත් ගත්තෙ නෑ ඔන්න, හරියට නිකම් මෙයාගෙ වගේ කෝච්චිය. මොනව කරන්නද, අසරන මම තැලි තැලි උන්න. ඔය යන ගමන් මට ඉන්නම අමාරුයි. ඉතින් මම කකුල පොඩ්ඩක් එහාට කෙරුව. අර අක්ක මං දිහා ඔරොවල බැලුව. මම බැලුව මේ මොකද කියල. අක්කගෙ කකුල පෑගිලාද කොහෙද.

මම සොරි කිව්වා. මෙයා මට දුන්න වද වල හැටියට ඕක මොකක්ද කියලයි මම හිතුවෙ. තවම එය ඇබරි, ඇම්බරි මල් කඩනවා. ඉතින් මෙයා දැන් ලොකු ඉඩක් අරගෙන කකුලත් ඈත් කරන් හොඳට මල් කඩනවා.
මමත් බොහොම අමාරුවෙන් තෙරපි තෙරෙපි උන්න, මොනව කරන්නද කියල හිත හිත. ටික වෙලාවකින් ආයෙත් මන් දිහා ඔරොවල බලනව.
මට තරහ ගියා.

"අක්කෙ මොකද ඔරවන්නෙ?"  /shock

කියල මමත් සැරෙන් ඇහුවා. මෙන්න ආයෙමත් ඔරොවල, එහා පැත්ත බලගෙන ෆෝන් එකත් තියල මොනවද කුටු කුටු ගානවා, එහා පැත්තෙ එයාගෙ සෙට් එකත් එක්ක.

මමත් මං දිහත් බලනව ඒ අක්ක දැන්. මම හිතුව එන පොට හොඳ නෑ.  /blur ගියා කට්ටියව තල්ලු කරගෙන ඉස්සරහටම. මගේ සුපුරුදු පෙටිටියටම, නැත්තමම් බැරි වෙලාවත් සංග්‍රහයක් වත් හම්බ උනොත් එහෙම ඒ පෙට්ටියෙන්. ඇයි ඉතින් මම මොනව කිව්වත් අනිත් අය ගන්නෙ පෙට්ටියෙ අඳුනන කෙනාගේ පැත්තනේ.

මොනවා කරන්නද? ඒ ඉතින් සමාජෙ හැටි. මොන වරදක් කලත් තමන් අඳුනන කෙනෙක්නම්, එයා හරි, අනිත් එක්කෙනා තමයි වැරදි. ඒක ලංකාවෙ හැටියක්නෙ.

එදායි පස්සෙනම් ඒ පෙටිටිය දිහා හැරිලවත් බැලුවෙ නෑ. අපෝ මහ එපා කරපු පෙට්ටියක්. ඔයාලත් කොළඹින් 5.10 පුත්තලම් කොච්චියේ යනවනම්, පිටිපස්සෙ ඉඳන් 2 වෙනි පෙට්ටියෙ යන්න එපා. මහ එපා කරපු පෙටිටියක්.

ඔන්න ඕකයි කතාව..

තව කතා ගොඩාක් තියනව යද්දි , එද්දි උන, පසුවට ගෙන එන්නම් ඔබ වෙතට.

ජය වේවා..
~~ඉතිරි ටිකත් කියවන්න..

Friday, April 23, 2010

දුම්ර්‍රියේ විත්ති


හ්ම්ම්... දවස් කීපයකට පස්සෙ අද ලිපියක් ලියන්න හම්බ උනේ. මේ දවස්වල තියන වැඩ, රාජකාරි එක්ක වෙලාවක් හොයාගන්නව කියන්නෙ මොන තරම් අමාරුවක්ද කියල ඔයාලට අමුතුවෙන් කියන්න ඕන නැහැනෙ.

අපිට මේ දවස් ටිකේ Training වලට Interviews . අද මම ගියා දෙමටගොඩ. ප්‍රසිද්ධ ආයතනයක සම්මුඛ පරීක්ෂනයකට. ඉතින් එහිදී උන සිදුවීම් කියන්න යන්නෙ නැහැ මම. මම කියන්න යන්නෙ වෙන දෙයක් ගැන.

ඉතින්  මම අද මගේ ගමන සඳහා භාවිතා කලේ දුම්ර්‍රිය  ප්‍රවාහන සේවය. ඒකත් මාර ගති. පැද්දි ,පැද්දි හිමින් සීරුවෙ මහන්සියක් නැතිව යන්න පුලුවන් එකම සේවය දුම්ර්‍රිය සේවයනෙ.



5.20 ඔෆිස් ට්‍රේන් එක. සම්මුඛ පරීක්ෂණය ඉවර උනේ 5.18 ට. මොනව කරන්නද, දිව්වා, දිව්වා ට්‍රේන් එක අල්ල ගන්න ස්ටේෂන් එකට. වේලාව 5.25. හොඳ වෙලාවට ලංකාවේ තියන විධිමත්,කාලානුගත ප්‍රවාහන සේවයට පින් සිද්ද වෙන්න දුම්ර්‍රිය දෙමටගොඩට ලඟාවෙනකොට 5.30 ට විතර ඇති.

 "සෙනග කට කපල එකයි."

බොහොම අමාරුවෙන් ගොඩ උනා අන්තිම පෙට්ටියට. ජැන්ඩියට ඇඳල උන්න මගෙ ඇඳුම හරියට නිකම්

"නාල ඉවර වෙලා පිහපු තුවායක් වගේ"

 මොනව කරන්නද ඉතින්. ගොඩාක් මිනිස්සු ෆූට් බෝඩ් එකේ. ඔහොම  ගියා හිටගෙන. කඳානෙ න් බැස්සා හෙන ලොට් එකක්. මට ඉතින් නිවන් ගියා වගේ. ඊට පස්සෙ ආතල් එකේ හුලන් ටිකක් වැදෙන විදියට ආව.


මගෙ යාලුවෙක් උන්නා, ඊට ඉදිරියෙන් තිබුන නැවතුම් පලේ. මීගමුව. ඔන්න ඉතින් මාත් මීගමුවට ලං වෙලා දුන්න කෝල් එකක් "මචන් , උම්බ කොහෙද ඉන්නෙ?"

"මම මේ ඉන්නෙ මීගමුවෙ.ට්‍රේන් එකට නගින්නයි යන්නෙ. "

"එල එල අන්තිම පෙට්ටියට නැගපන්"  මම එහෙම කිව්වෙ මේ වෙනකොට මම ආසනයක ඉඳන් උන්න නිසා.

"අපෝ බන් , ට්‍රේන් වල යන්න දන්නෙ නැද්ද බන්, ට්‍රේන් එක කියන්නෙ හරියට දිව්ය ලෝකෙ වගේ, හිටගෙන යන් වරෙන්" කියපු යාලුව,
 මිනිහගෙ ගැන්සියෙ දෙන්නෙක් එක්ක නැග්ග දුම්ර්‍රියට. මාත් ඉතින් මෙච්චර වෙලා කම්මැලිකමටනෙ උන්නෙ. යන්කො මුන් මෙ කියන්නෙ මොනවද කියල බලන්න කියල ගියා හිටගෙන.


දැන්නෙ ට්‍රේන් එකේ විස්තරේ හරියට පේන්නෙ. නාකි ලොක්කො(ඔෆිස් ගිහින් එන ) ටික අසුන් වල "බූරු ගහනව" සමහරු නිදි කිරා වැටෙනව. තවත් සමහරු, පොත් කියවනව (මටනම් වාහනේක යනකොට පොත් කියවනව කියන්නෙ ඇලජික්, වමනෙ යන්නම එනව) තවත් සමහරු ඕප දූප(නැන්දලයි, අක්කලයි සෙට් වෙල),

හොඳම හරිය ඊට පස්සෙ. සමහරු පෙම් බස්. "සුදූ, ඔයාට බඩගිනිද?"

ඊට පස්සෙ ටික වෙලාවකින් ඇහෙනව "කූල් වතුර, කඩලේ, වඩේ,වඩේ,වඩේ "

"අපි දෙන්නම කඩල එකක් අරන් කමු සුදූ" කියන ජෝඩුව, කඩල අරන් කනව පැත්තකට වෙල.

අපි වගේ මොකටවත් නැති උන් කෙල්ලො දිහා කන්න වගේ බලන් ඉන්නව.


ඔන්න ඕක තමයි සීන් එක යාලුව කිව්ව. හරි ගියයි කියමුකො. කෙල්ලෙකුත් ඉන්නව, දැන් යාලුවො 3, මමයි,
"මචන් පට්ට කෑල්ලක් ඉන්නව, වරෙන් වරෙන්" මගෙ යාලුව කිව්ව ,


ගියා තුන් දෙනාම, ඉස්සරහට, කෑල්ල බලන්න. මමත් ගිය පිටි පස්සෙන්, මොකටත්, ඇයි නැත්තම් වැලි කන්න උනොත් එහෙම.

වැලි කන කතාව මොකක්ද කියල බලනව ඇති ඔයාල. ඒකත් කියලම ඉන්නම්කො.

.........................................................................................................
අපේ එකෙක් ක්ලාස් යන කාලෙ (සක්යා) භෞතික විද්‍යවට දවසක් මූගෙ කුපාඩි කමට


උඩ බිල්ඩින් එකේ ඉඳන් කෙල්ල්ක්ට විසිල් එකක් ගහල, ඇහැක් ගහල.
ඊට පස්සෙ මේ කෙල්ල, යාලුව දිහා ඔරවල බලල " වැලි කාපිය, ...... ........" කියල. මම හිස්තැන් දැම්මෙ ඒක නරක වචන 2ක් නිසා. ඒ වගේ වචන කියන කෙල්ලො උන්නදත් කියල පුදුමයි.


එදා ඉඳල තමයි, කෙල්ලෙක්ට මොනව හරි කියල චාටර් උනොත් වැලි කනව කියල කියන්නෙ.


මේකයි වැලි කෑමේ උපත.
.....................................................................................................

දැන් අපේ කතාවට එමු. ඉතින් ගියා බලන්න. බැලින්නම් එතන උන්න අනිත් දෙන්නගෙන් එක කොල්ලෙක්ගෙ නංගි කෙනෙක්. එතන ඉඳල අනිත් දෙන්න,

" අනේ මගේ මස්සිනා"      කියගෙන  අර කොල්ලව බදාගෙන එකම විකාරයයි.


යන එන කෙල්ලන්ගෙන් අහනව, "ඔයාව කාලෙකින් දැක්කෙ"
"කොහොමද ඉතින්" කියල.
මාර මාර සීන් එතන.


ඔය අතරෙ ඔය යාලුව කිව්වා කතාවක්, ට්‍රේන් එකේ යනකොට දවසක් උන දෙයක්.
...................................................................................
දවසක් මනුස්සයෙක් කිරිහට්ටි 9ක් විතර ෂීට් එක උඩ තියාගෙන යනවලු. වැඩිය සෙනගත් නැති දවසක. ඊට පස්සෙ එතනට අවිදින් පවුලක්. ඒ කියන්නෙ ගෑනු කෙනෙකුයි, පිරිමි කෙනෙකුයි. අර කිරි හට්ටි අරන් යන මනුස්සය එක්ක කතා බහ කරල මිනිහව ෂේප් කරල කිරි හට්ටි දෙකකුත් කොහොම හරි සෙට් කරන්. අපේ සෙට් එකට මේකට මාර ප්‍රශ්නලු. කිරි හොරු දෙන්නෙක්නෙ කියල කතා වෙවී උන්නලු කට්ටිය.


අර ගෑනු කෙනයි, පිරිමි කෙනයි බැහැල ගියාලු ඊට පස්සෙ. කිරි හට්ටි දෙකකටත් වැඩේ දීගෙන යන දෙන්නව දකිනකොට, මුන්ගෙ දත කට, හිරි වටෙනලලු. ඔතන උන්න උන්ගෙන් දත , කට පූට්ටු වෙන්න ලන් උන එකෙක් ඉවසන්නම බැරි තැන ට්‍රේන් එකෙන් එලියට ඔලුව දාල පදික වේදිකාවෙ යන අර ගෑනු කෙනාටයි, මනුස්සයටයි කෑගහල කිව්වලු,


 "මෙන්න කිරි හොරු දෙන්නෙක් "  කියල.


 ඒක ඇහුන අර මනුස්සයො දෙන්න තද උන පාරට, කිරි හට්ටි දෙක පොලවෙ ගැහුව කියල තමයි පොතේ ගුරා ඒ වෙලාවෙ කිව්වෙ.
......................................................................................


හරි. ඒකත් එහෙමඉ කියමුකො. ඊට පස්සෙ දකින්න හම්බුනෙ කපල්, කපල් බලන බලන අත, ගෑනු ළමයි බැලු බැලු අත. කොල්ලො මේ තරම් ට්‍රේන් එකේ යන්න දඟලන්නෙ ඇඉ කියල මට තේරුනෙ, ඒ වෙලාවෙ.

මගෙ යාලුවගෙ අදහසනම් , ගොඩාක් අයගෙ ආදරේ පටන් ගන්නෙ කෝච්චියෙන් කියලයි.

එකත් බලන් යනකොට, ඇත්තනෙ. කෝච්චිය හිමීට, ගැසිසි ගැසිසි, හැම තැනම නතර කර කර යනව. බ්‍රේක් ගහනව. වෙලාවට එන්නෙ නැහැ.

ආදරේට කොයි තරම් දුරට සමිපද? ඒක මමනම් හරියටම දන්නෙ නැහැ. ඔයාල දන්නව ඇතිනෙ.......

ඔයාල ඕන තරම් කෝච්චිවල ගිහින් ඇතිනෙ, කෝච්චි මාරු කරල ඇතිනෙ. කෝච්ච් මිස් වෙලත් ඇතිනෙ ඕන තරම් නේද?.....







ජය වේවා කිව්ව ඕං..
~~ඉතිරි ටිකත් කියවන්න..

Saturday, April 17, 2010

යාලුවෝ..



මට මේ ලිපිය ලියන්න හිතුනෙ ටික කාලෙකට කලින්. ඒත් මෙ වෙනකල් ඒ ගැන ලියන්න හම්බ උනෙ නැහැ. ඒත් ඉතින් යලුවෝ කියන්නෙ හැම කෙනටම ඉන්න පිරිසක් නිසා, යලුවෝ ගැන ඔයාලගෙනුත් දැනගන්න කැමතී.
..........................................

එක එක යාලුවො එක එක විදියයි. ඉතින් ඔයාලටත් අත් දැකීම් අති යාලුවො ගැන. සමහර යාලුවො කොයි තරම් වලි දාගත්තත් පහුවදා වෙනකොට ශේප්. එ තමයි නියම යාලු ෆිට් එක කියල මට හිතෙන්නෙ. ඒ උනත් සමහරු ඉන්නව, අර කතවක් තියෙන්නෙ, "එකට උන්නත් බොක්ක වෙනස්" කියල.. අන්න ඒ වගෙ අයත්.

කොහොම උනත් ඒ අපේ යලුවොනෙ, එක නිසා ඉතින් හිතෙ කිසි කහටක් නැහැ.

මගෙ යාලුවොනම් මුලින්ම සෙට් උනේ ඉස්කෝලෙ යද්දි. ඊට පස්සෙ ඉතින් බොක්ක දෙන්න උනත් පුලුවන් සෙට් එකක් තමයි සෙට් වෙන්නෙ. මොකද සමහරු ඉන්නවනෙ අර "දිරවන්නෙ නැහැ" යි කියන කට්ටියක්. අන්න ඒ අය එන්නෙ නැනෙ ගැන්සි බහින්ට.

ඕකයි කේස් එක.
.......................................


  තවමත් මගෙ ඉස්කෝලෙ කාලෙ යලුවො බොක්ක වගේ ඉන්නව. ඒ ක්ලාස් එකේ අය. උන් සෙට් එකනම් බුදු ෆිට්. ලගදි කට්ටිය සෙටුත් උනා. කවාදවත් අමතක කරන්නෙ නැති, අමතක වෙන්න් නැති සෙට් එකක් තමයි. නිවාඩුවට ආවත් කට්ටිය එකතු වෙනව. මම හිතන විදියට එක තමයි නියම යාලු කම.

ක්ලාස් වලදි සර් ලගෙන් බැනුම් අහපුව, (ඩිලා මතකද?) ක්ලාස් කට් කරපුව,(මන්ඩූ), පස්සෙන් ගිය එව්වා(කනිශ්කයා,බුද්දිකයා) මතකද ?

තව තව ඒව තිබුනා. ඒත් ඉතින් ඒ කලේ තරම් හොද කාලයක් අයෙත් එන්නෙ නැහැ.

අපි හමෝම දැන් විශ්ව විද්යාල වල, සමහර අය ජොබ් කරනව, හැම දෙනාම හොද තැන් වල ඉන්නව, ඒක ගොඩාක් සතුටට කාරනාවක්.

....................................................
කැම්පස් එක ගැන කියනවනම් කැම්පස් එක කියන්නෙ අසීමිත නිදහසක් තියන තැනක්. ඕනම දෙයක් කරන්න පුලුවන්. ඕනනම් ඉගෙනගන්න පුලුවන්, ඕනනම් පිස්සු කෙලින්න පුලුවන්, ඕන දෙයක්.

යාලුවො ඉන්නව ගොඩක්, ඒත් අර "බොකු" කියන ජාතියෙ අය ඉන්නව. මාලුවොත් ඉන්නව.

ඒ උනාට මාත් එක්කම ඉන්න කොල්ලො ටික, හැමදාමත් එකටයි. ගොඩාක් උදව් කරනව එක එක්කෙනාට. ඒක තමයි වටිනම දේ.

..................................................

ගෙදර ආපු දවසට යන්නෙ කොහෙද කියලත් කියන්නම ඕනා.. එකෙක් ඉන්නව, (මැx), අයෙනම් ඉතින් එකා එන්න එපා කිව්වත් මම යනවා. තව (ඩොන්කී,රතු,සුමා, සන්ජය, ගිහා) අපේ යාලු කමනම් නවතින එකක් නැහ කවදවත්. ඒ මොකද කොහෙ ගියත් අන්තිමට එන්නෙ ගෙදරටනෙ.

................................................


තව ගොඩාක් ඉන්නව යාලුවො. සමහරු රට. පට්ටම , හැන්ඩිම කොල්ලෙක් ඉන්නව, නේවි එකේ, ඉගෙන ගන්නෙ ඉන්දියවේ. තව ඉන්නව, ඉතාලි, ඔස්ට්‍රේලියා, යු.කේ, කැනඩා, අම්මො ගොඩාක් අය. තව අය ඉන්නව ටවුන් එකේ. කොහෙ හරි ගමනක් යනකොට වැඩ කරන තැනට ඔලුව දාල තමයි අපිනම් යන්නෙ.

අපි ඉතින් ආඩම්බර නහැ නොවැ.



~~ඉතිරි ටිකත් කියවන්න..

Friday, April 16, 2010

මිතුරු හමුව 2010

මේ ලිපිය අපේ වාර්ශික මිතුරු හමුව ගැන.
                                                               යාලුවො ඔක්කොම එකට සෙට් උන ලගදිම දවස මොකක්ද කියල මම ඔයාලගෙන් ඇහුවොත් කියයි "ගොඩ කාලෙකින් නැහැ " කියල. ඒකට හේතුව මොකක්ද?


ඒකට හේතුව තමයි, ගොඩාක් අයව අපේ අවිවේකීකම නිසා මුන නොගැසීම. කට්ටියම අවුරුදු නිවඩුවට ගමේ එන නිසා තමයි අපිත් මේ වගේ සෙට් වෙන්නෙ.




අපේ කට්ටිය



මේ ඉන්නෙ අපේ කට්ටිය අද සෙට් උන. ගොඩක් අයට මෙ දවස්වලත් වැඩ නිසා එන්ට බැරි උනා. අපිටත් අප්සෙට් ඉතින්. ඒත්, මෙහෙමවත් දෙනෙක් එකතු වෙන්න තියන එක ලොකු දෙයක් නේද?

මේ ෆොටෝ එක මගෙ යාලුව බුද්ධික ගෙන් හම්බ උනේ. තෑන්ක්ස් කිව්වා.


රස කතා ගොඩාක් තියනව කියන්න. ඒවා පසුවට. හරිම මහන්සියි. හොද නින්දක් දාලා එන්නම්.
සුභ රාත්‍රියක්.

~~ඉතිරි ටිකත් කියවන්න..

දැන්වීම්....

AD DESCRIPTION
AD DESCRIPTION
AD DESCRIPTION
AD DESCRIPTION